روزی روزگاری، یک درخت بلوط ساقه‌دار ، خرسی در سال ۱۸۱۰، ۲۱۰ سال سن و ستونی در سرزمینش وجود داشت. این ماجراجویی دراماتیک، شخصیت‌های خارق‌العاده‌ای دارد: سنجاب، صدف، جیجاق، مورچه، موش صحرایی... این جهان کوچک، پر جنب و جوش، پر سر و صدا و خارق‌العاده، سرنوشت خود را به دور درخت المپیکی که از آنها استقبال می‌کند، به آنها غذا می‌دهد و از ریشه تا تاج محافظت می‌کند، مهر و موم می‌کند. قصیده‌ای شاعرانه برای زندگی، که در آن طبیعت کاملاً خود را ابراز می‌کند.